Min Tohuus, dat weer Hamfelln, dat 1. Huus achter de Bahn, mine Familie, Oma, Opa, Vadder, Mudder, Brauder Fritz und mine lütte Süster Greta, grad 2 Johr old. Min Vadder harr to de Tied een gaude Arbeit bi‘t Hamborger Waderwark in Grotensee. De HWW harrn in Lehmrade bi Mölln een eegen Kinner-Erholungsheim. Dor kunn min Brauder Fritz een Johr vör mi to Erholung henn schickt wardn. He hett dat gaut mokt un wenig oder gar nix dorvun vertellt.
Dat nächste Johr weer ick nu an de Reeg. So, und nu schull ick in’n Freuhjohr dat 1. Mol von Tohuus wech. Dat Dropen mit all de Kinner vun Hamborg und Ümtau weer in Hamborg an‘n Bessenbinnerhoff, dat weet ick noch. Min Mudder is mit mi mit’n Bus von Trittau dor hen. Vun dor ut güng dat denn no Lehmrade, „Hummelshöhe“ hett dat Kinnerheim heiten. Hüt is dat eene Reha-Klinik mit scheunen Park dorbi. Keen een bekanntes Gesicht för mi weer in den Bus dormang. Naja, mit elben Johr, dor denkst du noch nich so wiet.
Man veer Weeken, dat kann doch ganz scheun lang wardn und as dat mennigmol so kümmt, ick krieg richtig Lengen no min Tohuus an meisten no min lütte Süster. To de Tied weit ick dat blots noch gor nich. Ick weer nich recht up’n Damm, much nix eeten und heff weent. De „Tanten“, de uns versorgt, kriegt dat mit de Angst to daun – ick heff eenen dicken Hals – dat künn Mumps wardn und dat is jo gefährlich anstekend, wenn so veele Kinner up een Hupen sünd. Wat nu?
Hilde mütt no Huus, erer se de annern Kinner ansteeken kann. Blots woans mokt wü dat?
De Füerwehr mütt her! Richtig, een Füerwehrauto, dat weer een roden VW Käfer, ick seih em hüt noch, dor wör ick rinsett mit min poor Soken und denn nix wie wech. Man blots ick wüss doch gor nich wo’t langgeiht..
De Straten weern lang nich so as hüüt, de Fohrer hett sick ohn min Hülp trechfunnen (Navi geef dat nich) und wü sünd gaut in Hamfelln ankomen. Achter Möhlenrad – bi Jürgen Rahn sin Bäckerie – dor wüss ick denn ok, dat wü richtig sünd.
Min Mudder hett sick fix verfehrt, as wü ankeumen, een dickes wittes Handdauk harrns mi üm den Hals tüdert. Dree Daag laater, weer ick wedder springlebennig….. dor weer Ostern! Wenn ick ehrlich bün, ick mach hüt noch nich girn von Tohuus wech…
Beleewt un upschreeben vun Hilde Schulz, Hamfelln Juli 2018
